هفت رخ
، محمد ناصریراد؛ با انتخاب شیراز بهعنوان میزبان چهلوسومین جشنواره جهانی فیلم فجر، انتظارات جامعه سینمایی جنوب کشور بهشکل بیسابقهای افزایش یافته است. در همین راستا، محمد ناصریراد، مستندساز و فعال فرهنگی استان فارس، در نامهای تحلیلی خطاب به رائد فریدزاده، رئیس سازمان سینمایی کشور، بستهای از پیشنهادهای عملیاتی و ساختاری را برای تضمین کیفیت این رویداد جهانی ارائه کرده است.
او در این نامه تأکید میکند که شیراز نباید فقط «میزبان ظاهری» باشد، بلکه باید در جایگاهی قرار گیرد که نقش واقعی و تصمیمساز در ساختار جشنواره داشته باشد. ناصریراد مینویسد که تجربه برخی جشنوارههای گذشته در استان، نشان داده که نبود ساختارهای شفاف میتواند کیفیت برگزاری را بهشدت تحتتأثیر قرار دهد. از همین رو، تدوین اساسنامه پایدار، تثبیت دبیرخانه دائمی جشنواره در شیراز و ایجاد بخش ویژه استان فارس از مهمترین درخواستهای اوست.
به باور این مستندساز شیرازی، جشنواره جهانی فیلم فجر باید سهم مشخصی برای فیلمهای داخلی و بهویژه آثار مستقل در نظر بگیرد؛ آثاری که معمولاً در رویدادهای بزرگ کمتر دیده میشوند اما حامل صداهای تازه و جریانهای نو در سینمای ایران هستند. او همچنین پیشنهاد داده است که بخش فیلمهای ویدئویی دوباره وارد ساختار رقابتی جشنواره شود تا فرصت دیدهشدن فیلماولیها، گروههای مستقل و هنرمندان شهرستانها فراهم شود.
ناصریراد بخش دیگری از نامه خود را به موضوع مشارکت بومی اختصاص داده و تأکید میکند که نقش استان فارس نباید صرفاً در سطح تشریفات باقی بماند. او خواستار حضور نیروهای بومی در پوشش رسانهای، مستندسازی، تولید محتوا، برنامهریزی هنری و مدیریت بخشهای جشنواره شده و یادآور شده است که شیراز در حوزه رسانه، مستندسازی، عکاسی و تولید محتوا از تیمهای حرفهای و کارآزموده برخوردار است.
وی همچنین بر ضرورت ورود سرمایه فرهنگی و اقتصادی به استان تأکید کرده و نوشته است که «شیراز نباید تنها محل مصرف منابع باشد؛ بلکه باید از برگزاری این جشنواره منفعت فرهنگی، اشتغال پایدار و توسعه زیرساختی دریافت کند». او در ادامه پیشنهاد برگزاری مرور آثار فیلمسازان شاخص شیرازی و همچنین بهرهگیری از ظرفیت اقوام جنوب کشور را نیز مطرح کرده و آن را فرصتی برای تقویت هویت اصیل و چندفرهنگی جشنواره دانسته است.
این مستندساز شیرازی در پایان تأکید میکند که طرح این مطالبات «از سر انتقاد نیست»، بلکه تلاشی است برای ارتقای استانداردهای جشنواره جهانی فیلم فجر در شیراز. او مینویسد که با همکاری سازمان سینمایی، ادارهکل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس و جامعه هنری استان، شیراز میتواند به یکی از پایگاههای اصلی سینمای ایران تبدیل شود؛ پایگاهی که علاوه بر میزبانی، نقش مؤثر در ساختار محتوایی جشنواره خواهد داشت.
