نامه سرگشاده یک کارگردان به وزیر ارشاد

به گزارش هفت رخ، در این نامه امده است:

«جناب آقای دکتر صالحی
وزیر محترم فرهنگ

با سلام و احترام

اینجانب رضا دادویی یکی از کوچکترین اعضای خانواده تئاتر، نارضایتی شدید و تأسف و تأثر خودم را نسبت به تصمیمات آن وزارتخانه و معاونت توسعه و مدیریت منابع جنابعالی، در خصوص هنر تئاتر کشور اعلام می‌دارم.
متأسفانه جامعه هنری کشور سالهاست که دیگر امیدی به گشایش در نگاه و تغییر در رویکردها و اخذ تصمیمات عاقلانه در برنامه‌های وزارت به اصطلاح فرهنگ ندارد و گویی در بر همان پاشنه می‌چرخد که جامعه راه خود را می‌رود و وزارتخانه فوق، مسیر خود را، و حاضر نیست هیچ تغییری حتی حداقلی متناسب با جامعه پیرامون خود ایجاد کند.
با این وجود، تصور و توقع جامعه هنری کشور آن بود که انتخاب جنابعالی شاید بتواند با نگاهی روشن‌تر و رویکردی عاقلانه‌تر، اگر وضعیت کار و معیشت هنرمندان را قدمی به جلو نمی‌برد، دست‌کم با تسهیل پروسه اخذ مجوزها و حذف سیاست‌های انقباضی و کم‌رنگ کردن حضور نهادهای نامرتبط در این عرصه، وضعیت بد موجود را بدتر از پیش نکند.
اما شوربختانه، تصمیمات جنابعالی و معاونت‌های زیرمجموعه نشان می‌دهد که هیچ چشم‌انداز روشنی پیش روی هنرمندان نیست.
بی‌توجهی تمام عیار به هنر تئاتر که مقوّم فرهنگی برای رشد و تعالی جامعه است و مسائل و مشکلات هنرمندان این عرصه، قطع تمامی حمایت‌های مادی و معنوی از خانه تئاتر به عنوان صنف رسمی خانواده تئاتر، امیدها را کمرنگ‌تر از قبل کرد.
اما بخش جالب‌ این ماجرا آن است که معاونت محترم توسعه مدیریت و منابع جنابعالی بی‌توجه به خواست و نیاز اهالی تئاتر که نسبت به تغییر وضعیت «مرکز هنرهای نمایشی» به «اداره کل»، معترض و خواستار تشکیل «سازمان تئاتر» بودند، در اقدامی ناگهانی و بی‌خبر و غیر کارشناسی و حتی مشورت با مدیران زیرمجموعه خود، نه تنها توجهی به خواست اهالی تئاتر نداشتند، بلکه در اقدامی لجبازانه این «اداره‌کل» را هم به «دفتر» تقلیل دادند.
جالب‌تر از همه آن که، خروجی عملکرد، گفته‌ها و نقل قول‌ها حاکی از آن است که وزارتخانه‌ متبوع، هیچ اعتقادی به خانه‌های تئاتر، موسیقی، سینما و… به عنوان اصناف رسمی کشور ندارد و آنها را صرفاً موسساتی فرهنگی و هنری و فاقد اعتبار صنفی می‌داند.
جناب آقای دکتر صالحی، در انتها یادآور می‌شوم که ما اهالی فرهنگ و هنر پای خواسته‌های به حق و منطقی خویش ایستاده‌ایم و از شما تنها یک چیز می‌خواهیم:
از طلا بودن پشیمان گشته‌ایم
مرحمت فرموده ما را مس کنید

با احترام
رضا دادویی
کارگردان تئاتر و سینما»