هفت رخ؛ خانه اندیشمندان علوم انسانی، انجمن جامعهشناسی ایران و مراکز حمایت از زنان آسیب دیده از جمله نهادهای فرهنگی و اجتماعی بودند که در ساختمانهای متعلق به شهرداری تهران فعالیت داشتند و هر یک برای ادامه حیات خود با این نهاد دچار چالش شدند.
خانه هنرمندان ایران نیز که همواره بخشی از حمایتهای شهرداری را در اختیار داشت، با روی کار آمدن زاکانی عملاً این حمایتها را از دست داد. تنها شانس این نهاد آن است که ساختمانش در مالکیت شهرداری قرار ندارد و امکان تعطیلی مستقیم وجود ندارد.
در جشنواره تئاتر فجر ۱۴۰۳ نیز اختلاف بر سر تبلیغات شهری میان برگزارکنندگان و شهرداری بالا گرفت و به رسانهها کشیده شد. دبیرخانه جشنواره رسماً اعلام کرد که شهرداری در اجرای تعهدات خود کوتاهی کرده است.
و حالا؛ در کنسرت همایون شجریان، نهادی که برگزاری آن را ناممکن اعلام کرده، باز هم شهرداری تهران است؛ تازهترین حلقه از زنجیره چالشهای مدیریت شهری با نهادها و رویدادهای فرهنگی.
